About

In the Dutch art magazine Kunstbeeld (Images of art) art critic Aernout Hagen wrote: "Drawing, painting, making theater, taking pictures, making films, writing poems: that is multi-talented Tina van Turnhout (Eindhoven, the Netherlands, 1949).

She has worked as a scenery designer, including work for the opera Arabousa in 1985. That lead to a series of 35 paintings, six of which were exhibited in New York, in the Dranoff Gallery. Her roots in the film and theater world can still be seen in her current work where she adds pictures of herself to painted (fantasy) landscapes. She has also added herself to photos stills created from 8 mm movies that she shot herself during the 1970s or in rare war documentaries dating to the 1940s. There she plays the role of observer and traveler working as a director and actor at the same time.

Van Turnhout has a studio in a former hospital, an inspiring series of workspaces in the center of Amsterdam, a 'village' she shares with a large number of artists, designers and other creative enterprises.
In addition to photo collages and series, Tina has used a wide array of materials and techniques. Her work always reflects her personal involvement and commitment to the fate of the world. The combination of poetic forms and being engaged in the world makes her work often so moving."
Dutch

Tekenen, schilderen, theater maken, fotograferen, filmen en gedichten schrijven: Tina van Turnhout (Eindhoven, 1949) gebruikt haar vele talenten. Zij is een van de kunstenaars met een atelier op het Amsterdamse WG-terrein. Hoewel haar vader, Jef van Turnhout in de jaren 1950 een bekend schilder was, begon zij zelf pas laat met schilderen. Dat was nadat zij in 1985 decors had ontworpen voor de opera 'Arabousa'. Daaruit ontstond een serie van 35 schilderijen, waarvan later een zestal werd tentoongesteld in de Dranoff Art Gallery in New York. Haar oorsprong uit de film- en theaterwereld is nog steeds merkbaar in haar huidige werk. Zij voegt foto's van zichzelf toe aan geschilderde (fantasie)landschappen. Ook monteert ze haar eigen gestalte in stills van 8mm-films die ze zelf maakte in de jaren 1970 of van zeldzame oorlogsdocumentaires uit de jaren 1940. Zij speelt de rol van toeschouwer en reiziger en is regisseur en acteur tegelijk. Zo zien we haar bijvoorbeeld wandelen langs een idyllische waterpartij in de ochtendschemering. Maar ook staat zij in een desolate vlakte met dreigende staalconstructies op de achtergrond. Verderop is zij getuige van een hevig bombardement op de huizen van Stalingrad tijdens de Tweede Wereldoorlog. De figuren en vormen in de filmstills hebben geen scherpe contouren en de afdrukken vertonen zacht gele, geelroze of bruinige tinten. De kunstenaar bekijkt de gebeurtenissen, terwijl zij een in de wind fladderend nachthemd draagt, en haar gestalte is vaak doorzichtig als een vluchtige schim. Maar haar houding toont kracht en onverzettelijkheid. Met haar hele houding lijkt zij zich teweer te stellen tegen de niets ontziende destructie, waar naartoe haar blik is gewend. Als een kameleon laat zij zich kleuren door de omgeving, maar gaat er nooit helemaal in op. Zij is ontvankelijk en onaantastbaar tegelijk.

Aernout Hagen